| Calendar |
| Favourite Diary |
| Sponsor |
ไม่ได้อัพซะหลายวันเลย
เริ่มเทรนงานมาอาทิตย์นึงเต็มๆ ตื่นหกโมงครึ่ง อาบน้ำแต่งตัวไปทำงาน
สแกนนิ้วเข้างานก่อนแปดโมงครึ่ง ออกหลังห้าโมงครึ่ง
นั่งเรียนทั้งวัน แต่ไม่รู้ทำไมเหนื่อย
กลับถึงบ้านหลับเป็นตายมาหลายวันแล้วเนี่ย
วันจันทร์ เริ่มงานวันแรกเป็นOrentation ถึงออฟฟิศตั้งแต่แปดโมง
นั่งฟังระเบียบบริษัท การแต่งตัว เซ็นต์สัญญาทำงานต่างๆ ประกันสังคม ประกันอุบัติเหตุ
และที่สำคัญการคิดค่าโอที สอนกันจริงจังประกันว่า ยังไงๆก็หนีโอทีไม่พ้นแน่ๆ ไม่รู้จะดีใจดีป่าว
เพราะว่าพี่เค้าบอกว่า งานเราทำงานเป็นกะ กะว่าจะกลับแล้วไม่ได้กลับ
เครื่องดีเลย์ ไฟลท์ยกเลิก ฝนตก ก็อาจเป็นปัญหาของเราได้
นั่งฟังบรรยายแล้วก็ทำความรู้จักกันกับพี่ๆหัวหน้างานต่างๆ กว่าจะได้กลับบ้านก็ห้าโมงครึ่ง
วันอังคาร เริ่มเทรนอย่างจริงจัง รุ่นของมุ้ยมีทั้งหมด 36 คน เยอะมากกก
วันนี้ก็ได้รู้ชอบเขตงานของ Passenger Service Agent อย่างคร่าวๆ
รู้ว่าถ้าเราผลาดแม้แต่นิดเดียว จะทำให้เสียหายมากกกกก เหอะๆ
ภายในเก้าวันของการเทรน ต้องเรียนระบบต่างๆ การดูเอกสารการเดินทางพาสปอร์ต วีซ่า ปลอมมั้ย?
ขั้นตอนการเชคอิน กระเป๋านน.เกินทำไง ถ้าผู้โดยสารมาเชคอิน แต่ไม่ไปขึ้นเครื่องที่เกทก็ต้องตามหากัน
ไม่งั้นเครื่องออกไม่ได้ เพราะว่ากลัวว่ากระเป๋าของผู้โดยสารคนนั้นอาจมีระเบิด
อันนี้เป็นตัวอย่างคร่าวๆ แต่ว่าวันนี้เรียนวันแรก ก็ไม่ได้หนักหนามาก
เรียนเรื่องการคิดเวลาของประเทศต่างๆ ทำบัตรอนุญาตเข้าออกภายในสนามบิน
ทำบัตรพนักงาน แล้วก็เก็บลายนิ้วมือไว้สำหรับสแกนนิ้วเข้างาน
รูปถ่ายที่บัตรมักแย่มากกกก เสมอ
หมดไปอีกหนึ่งวัน เลิกงานรีบไปเดอะมอลล์ ซื้อรองเท้าใส่ทำงานใหม่
เพราะว่าพรุ่งนี้จะต้องมีการไปเดินๆๆๆๆๆ ทั่วสนามบิน ดูทางเข้าออกต่างๆ
รองเท้าคู่ที่ใส่อยู่เดินแล้วเจ็บมาก ลองรองเท้าทั้งห้าง เจ็บทุกคู่เลย คงเป็นเพราะเท้ามุ้ยเจ็บอยู่ก่อนแล้วมั้ง
ซื้อรองเท้าเสร็จก็ไปซื้อสูทอีกชุดนึง ไปเทรนต้องใส่สูทดำ เสื้อขาวเท่านั้น
กว่าจะได้กลับบ้านก็ปาไปสี่ทุ่มกว่า เหนื่อย.....
วันพุธ วันนี้ทั้งห้องดูครึกครื้นเพราะว่าจะได้ไปเดินข้างในสนามบิน
ดูทางเข้าออก ดูว่าเกทอะไรอยู่ตรงไหน ไปทางไหน บลา บลา บลา
แต่ก่อนไปเราต้องเรียนเรื่องAirside Safety ก่อน ต้องรู้ว่าเส้นที่ขีดๆไว้ตรงหลุมจอดเครื่องบิน
มีความหมายว่าอะไร ตรงไหนเข้าได้ ตรงไหนอันตรายบ้าง
มุ้ยต้องเรียนเรื่องนี้ เพราะว่ามีความเป็นไปได้ที่อาจจะต้องไปรับไฟลท์ที่ไม่ได้จอดเทียบเกท
ดังนั้นเราต้องรู้ว่าลงไปตรงหลุมจอด มีอะไรบ้างที่อันตราย เพื่อความปลอดภัยทั้งของตัวเองและผู้โดยสาร
นั่งเรียนที่ออฟฟิศจนบ่ายโมง กินช้าวเรียบร้อยก็ไปขึ้นรถเพื่อเข้าไปตรงAirsideกัน
(ลืมบอกไปว่าสนามบินแบ่งเป็นสองโซนได้แก่ Landsideคือตรงที่ๆเป็นอาคารผู้โดยสารทั้งหมด
และ Airsideคือตรงด้านล่างบริเวณลานจอดเครื่องบิน )
ก่อนเข้า-ออกบริเวณAirside ต้องผ่านจุดตรวจนี้ก่อนคะ
เครื่งบินใกล้ๆ ใหญ่เนอะ
ชอบรูปนี้ ท้องฟ้าสวยดีคะ
ตั้งใจฟังหน่อยทุกคน
ทุกคนก็ยัง ถ่ายรูปและเม้าท์ไม่หยุด 55
เครื่องกำลังแท๊กซี่มาแล้ว ทุกคนเลยยืนเป็นระเบียบได้แป๊ปนึง อิอิ
ก็ดูวิธีการทำงานไปเรื่อยๆ
รถที่พาเรามาเที่ยวในวันนี้
ถ่ายจากด้านข้างแบบนี้ เหมือรถไฟฟ้าเลย 555
เครื่องแบบใบพัดน่ารักดีคะ
ชอบรูปนี้ด้วย เครื่องกำลังเทคออฟคะ ฟ้าสวยดี
วันพฤหัส สอบคะ
สอบเรื่องที่เรียนไปทั้งหมด การคิดเวลา ตัวย่อสายการบิน ตัวย่อเมืองต่างๆ
แล้วก็เรื่องAirside Safetyที่เรียนไปเมื่อวาน
ใครตกก็ต้องสอบซ่อมนะคะ เพราะว่าเราต้องผ่านเท่านั้น ถึงจะเริ่มงานจริงๆได้
ผิดแค่ข้อ สองข้อ พี่เค้าก็เรียกถามแล้วคะ เพราะว่ากลัวว่าจะไม่เข้าใจ
แอบโหดเหมือนกันนะเนี่ย
วันนี้สอบแล้วก็เรียนนิดหน่อย ได้กลับบ้านเร็วห้าโมงเอง
ต้องโทร.ให้ม๊ามารับเร็ว เพราะว่าตั้งแต่วันพุธ ไม่ได้เอารถไปเอง ไม่มีที่จอดคะ
ตอนนี้เหมือนเด็กนร.ไปโรงเรียนเลย เช้าก็ม๊าไปส่ง เย็นไปรับ
ดีนะเนี่ยที่ใกล้บ้าน สิบนาทีถึง ตื่นสายได้ อิอิ
แต่ตอนทำงานจริง ต้องทำบัตรจอดรถ เสียค่าจอดที่แพงมากๆ เพราะว่าไปรับส่งแบบนี้ไม่ไหวคะ
เข้างานไม่เป็นเวลา ออกงานไม่เป็นเวลายิ่งกว่า นัดกันอาจทะเลาะกันได้
ทำผมเปิดเถิกทุกวัน อิอิ
บรรยายกาศในห้องเรียน
วันศุกร์ ทุกคนดี๊ด๊าเป็นพิเศษ เพิ่งรู้ว่าวันหยุดเสาร์ อาทิตย์สำคัญก็วันนี้แหละ 555
วันนี้เรียนทั้งวัน เรื่องการดูแลผู้โดยสารที่ต้องใช้รถเข็น ผู้โดยสารตาบอด
กฎระเบียบของการดูแลเด็กที่ต้องเดินทางคนเดียว VIP CIP ต่างๆ
พักกลางวัน ไปทำเรื่องเกี่ยวกับบัตรจอดรถ ต้องใช้เอกสารเยอะมาก
เอาไว้อาทิตย์หน้าค่อยทำ ท่าทางยุ่งวุ่นวายได้ที่เลย
พอตอนบ่ายก็เรียนเรื่องอาหารพิเศษที่สามารถสั่งได้ เช่น อาหารเด็ก อาหารสำหรับคนป่วยต่างๆ
ต้องจำตัวย่อ อีกแล้ว 555 ย่อจนงงกันไปเลย
แต่ก็พลาดไม่ได้เช่นกัน เพราะว่าเราลืม เราคีย์ข้อมูลผิด
ผู้โดยสารก็ไม่มีกินตลอดทั้งไฟลท์ หิวแย่เลย
ที่สำคัญเช่นถ้าผู้โดยสารป่วยเป็นเบาหวานแล้วเราลืมคีย์ข้อมูลลงไป เค้าก็ไม่มีกิน
แล้วเกิดต้องกินอาหารปกติ แล้วเกิดเบาหวานขึ้น ใครคะ ใครรับผิดชอบ?
(เฮ้อ มาฝากชีวิตอะไรกะช้านนนน)
เรียนจนสี่โมงครึ่งพี่ก็ปล่อยกลับบ้าน วันนี้พี่โอมารับ ดีใจ
แต่มารอนานหน่อย ขอโทษนะคะ
เพื่อนๆที่รุ่นที่เทรนด้วยกันน่ารักมาก เฮฮาดี ไปเรียนก็ขำๆทั้งวัน เพราะได้เพื่อนแบบนี้แหละ
รู้สึกดีจัง เดี๋ยวแยกย้ายกันไปทำงานจริงๆคนละสายการบินแล้วอย่าลืมกันนะ
พรุ่งนี้วันจันทร์ทำงานอีกแล้ว ดีใจดีป่าวเนี่ย?
ปล.รูปทั้งหมดถ่ายจากO2เลยไม่ค่อยชัด สีไม่สวยเลย แต่ว่าไม่ได้เอากล้องไปอะคะ
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|